Марсия 2

¹Вой шўрим! Раббимиз ғазабланиб, Қиз Қуддусни зулмат билан қоплади, У Исроилнинг салобатини Осмондан ерга улоқтирди. Аччиқ қаҳри келганда, Ўз пойандози бўлган Маъбадини эсга олмади.

²Раббий аёвсиз вайрон қилди Ёқуб наслининг масканларини. Ғазаби келиб яксон қилди Қиз Яҳудонинг қалъаларини. Оёқ ости қилиб, хўрлади Шоҳлик ва унинг ҳукмдорларини.

³У қаттиқ ғазабга миниб, Исроилнинг бор қудратини йўқ қилди. Ғанимлар ҳужум қилганда, Ўз халқини ҳимоя қилмади. Авжига чиққан олов каби, Ёқубнинг юртини ёндириб юборди.