Ишаё 58

¹Эгам айтар: “Ўзингни тутмай, қаттиқ ҳайқиргин, Карнайга ўхшаб, овозингни баланд кўтар. Халқимга итоатсизлигини айтгин, Ёқуб хонадонига гуноҳкорлигини кўрсат.

²Худди тўғри йўлдан юрган халққа ўхшаб, Улар ҳар кун Менга интилгандай бўлади. Худосининг амрларини унутмаган халқдай, Йўлларимни билмоқ истайди. Мендан одил ҳукм сўрайди, Мен, Худога яқинлашишни истаганга ўхшайди.

³Эй халқим, сизлар Менга: ‘Рўза тутяпмиз–ку, Сен кўрмаяпсан, Сенга итоат қиляпмиз–ку, нега билмайсан?!’ деб айтасизлар. Ахир, рўза тутган кунингизда хоҳлаганингизни қиляпсиз, Ишчиларингиздан оғир меҳнат талаб этяпсиз.