NUR
Ибтидо 46
1Шундай қилиб, Ёқуб бутун мол–мулкини олиб, йўлга чиқди. У Бэршэвага етиб келиб, отаси Исҳоқнинг Худосига қурбонликлар қилди.
2Тунда Худодан Ёқубга ваҳий келди: — Ёқуб! Ёқуб! — Лаббай! — деди у.
3— Мен Худоман, отангнинг Худосиман, — деди Худо. — Қўрқмасдан Мисрга боравер, Мен у ерда сендан буюк халқ яратаман.