Yeremiyo 9

¹Koshkiydi, boshim bir buloq bo‘lsa, Ko‘zlarim yoshlar chashmasi bo‘lsa. Xalqim halokatga uchragani uchun, Kechayu kunduz yig‘lagan bo‘lar edim!

²Qaniydi, sahroda bir qo‘nolg‘am bo‘lsaydi, Men xalqimni tark etgan bo‘lardim, Ularning orasidan chiqib ketardim! Axir, ularning hammasi zinokor, xoinlar to‘dasidir.

³Egamiz shunday demoqda: “Xalqim tillarini kamon kabi qayirib, Yolg‘on so‘zlarni o‘qdek otishadi. Xalqim nohaqlik qilib, yurtda kuchayib bormoqda, Yomonlik ketidan yomonlik qilmoqda, Ular Meni tan olmaydilar.”