NUR
Забур 62
Дәуіттің жыры. Оның Яһуда еліндегі иен далада жүрген кезі туралы.
1Уа, Ием, Сен сиынатын Құдайымсың, Таң сәріден мен Саған бет бұрамын, Сусыз жердемін кеуіп, құлазыған, Жан-тәніммен Сені аңсап сағынам.
2Киелі тұрағыңда аяныңды көрдім, Құдірет пен ұлылығыңды байқадым.
3Өмірден де артық берік — мейірімің, Ауызым Өзіңді мадақтай берсін,